Akcja pod tytułem 52 książki w roku wygląda ciekawie i w kraju, gdzie czyta się tak mało, jest godna polecenia. Dla kogoś, kto nie czyta, bądź czyta mało, uczestnictwo w zorganizowanej akcji: "Pokaż, że czytasz!", może być dopingujące. Może. Rozumiem też potrzebę wykreowaniu swoistego snobizmu na czytanie, skoro jest z tym tak źle - to w ramach bonusa dla tych, którzy nadal są w mniejszości, bo czytają dużo. Po czym wystarczy spojrzeć na komentarze pod zasadami akcji, czy chociażby na blipa, żeby zobaczyć, że jak wszystko, tak i tę akcję można schrzanić (nie mówię o pomysłodawcach, raczej o dołączających). Chociaż sama idea jest niezła i większość raczej zrozumiała o co chodzi (jakaś wewnętrzna dyscyplina, zachęta do sprawdzenia ile tak w sumie się czyta, etc.), można ją wypaczyć na każdy możliwy sposób, zaczynając od tego, że w akcji o czytaniu nie przeczyta się ogólnych zasad (za dużo wymagam?). Oczywiście, nikt nikogo nie zabije, jak sobie troszkę zmieni "zasady", czy nagnie je do siebie. 26 książek? Może chociaż 12? Ale czy to ma być czytanie dla kogoś? Czytanie dla statystyk? "A czy mogę zaliczyć to, czy tamto?" Czy ma to być wyścig pt. "bo ja najwięcej na książki wydaję". A może "polećcie coś do czytania, byle krótkie, bo mam tyle do zaliczenia", które to już rozbroiło mnie dokumentnie. Instrukcję sobie przeczytaj - będzie jedna pozycja mniej.